Küvezdeki sürenin 22. günü – 27-07-2020


Prensesimizin bugün küvezdeki 22. günü..
Aynı Zamanda son günüymüş, bende bugün öğrendim 🙂
Tüm planlarım suya düştü 🙂
Sürpriz yapamadım 🙂 ( bir şeyi yapamadığım için yinede mutlu olduğum tek olay )
Aslında güzel bir surpriz için şöyle olmalıydı:
Bugün normalde annesi ve yengesi ( Elif ) beraber hastaneye gidip süt verip doktordan ise son bilgileri alıp geleceklerdi.. Bende annesi doktordan bilgi aldıktan ve hastaneden ayrıldıktan sonra bende hastaneye tek ve annesinden habersiz gidecektim ve doktorla konuşacaktım
Bebeği eğer çarşamba veya perşembe veya cuma çıkaracaklarsa planları o şekilde ise yarın çıkarmaları için ricada bulunacaktım.. ( Bugün pazartesi )
Böylece bir sonraki gün yani yarın ( salı ) annesi hastaneye gidip bilgi aldığında sadece her gün kendisine verilen standart bilgileri alacaktı fakat bebek aynı zamanda arka planda hazılanacak annesi gittikten sonra ben hastaneye gidip bebeğimizi taburcu ettirip Annesinin yanına götürecektim
Böylece annesine ömrü boyunca verebileceğim en güzel doğum günü hediyesini vermiş olacaktım..
Fakat planım suya düştü şu şekilde planım bozuldu:
Bugün telefon geldi hastaneden Doktor Tuncay beyin görüşmek istediğini ve hastaneye gelmem gerektiği söylendi. İlk önce kötü bişi oldu sandım elim ayağım birbirine girdi bir anda neredeyse sesim kısılır gibi oldu ve dilim resmen düğümlendi o anı şu an yazarken bile Anı yaşadım kalp atışımın hızlandığını ve soğuk terler akıtmaya başladım neyse, ben tam şekilden şekile girerken neredeyse nefes almasını unutmuşken telefondaki bayan sarı bebeğin elbiselerinide getirin demesiyle birden tekrardan nefes almaya başladım 🙂 kalp atışım normale döndü soğuk soğuk terlemem bir anda kesildi rengimin bile attığını görmüştüm nerden gördün diyeceksiniz o anda bir cafede kahvatı yapiyordum camdan yansımayla kendimi görebiliyordum bir an kendimi bile tanıyamamıştım neyseki deriiinnn ( bu arada prensesimin göbek adı derin ) bir of ve oh çekerek rahatladım 🙂 Telefondaki bayana hemen yola cıkacağımı ve geleceğimi söyledim
Ve Hemende yola koyuldum geleceğimden annesinin haberi yoktu ve taburcu olacağındanda annesinin haberi yoktu 🙂
yukarıda yazdığım gibi bir kaç gün sonra bebeği taburcu etmek isteselerdi doktorla görüşüp bir sonraki gün taburcu edip annesine sürpriz yapacaktım, erkenden çağırmaları planımı bozdu fakar aklıma farklı bir plan getirdi 🙂
Hemen hastaneyi arayip yoğun bakım doktoru Tuncay beyle görüşebilirdim, bebemizin annesinin geleceğini fakat taburcu işlemleri ile ilgili hiç bir bilgi vermemelerini kendisine sürpriz yapacağımı bu konuda hem anlayışlı hemde yardımcı olmalarını kendilerinden rica edecektim..
Büyük ihtimallede 20 dakkalıkta olsa yardımcı olurlardi zaten annesine yarın, yarından sonra taburcu ederiz deselerde hemen arkalarından gidip bebeği alip annesine tekrar surpriz yapacaktım ki 🙂 Buda bozuldu 🙂
Belki bebeğimiz taburcu olurken anneside orada olmak isterdi diye düşündüm bir yandan bu sürprizi yapmak istiyordum bir yandanda o anı bir kez daha yaşayamayacağı içinde bebeğimizin taburcu esnasında yanımda olmasını da istedim kararsız kalmiştim derken aklıma bir fikir daha geldi 🙂 Yine doktor Tuncay beyi arayip bebeği bugün değil yarın almak istediğimi söyleyip bu süre zarfında sürprizi daha güzel yapabileceğimi düşündüm fakat bu seferde annesinin her gün bebeği göremediği için ağladığı aklıma gelince bir sürpriz içinde bebeğimizi 1 gün daha hastanede bırakmaktan vaz gectim.
Bir sürpriz için bebek bir gün daha bırakılırmı diyeceksiniz ben olsam bende öyle derdim fakat iş sadece sürpriz için 1 gün fazla kalmasında değil, zaten 22 gündür hastanede olan bebeğimiz belki 1 gün daha hastanede kalırsa 1 günde olsa az daha toplanmış bir vaziyette taburcu olabilir bunuda göz önünde bulundurmuştum aynı zamanda annesine güzel bir sürprizde yapmış olurduk.
Eşimin yanına gittiğimde eşim neden geldiğimi sordu normalde onlar yengesiyle beraber gidip geleceklerdi 🙂 ben o anda ne diyeceğimi şaşırdım kafam daldı geldim dedim sonra düşündüm daha fazla uzatmayayım dedim ve bebeğimizi taburcu edecekler haydi gidelim alalım dedim. Aslında sadece doktordan bilgi almaya gidiyor gibi gidip en azından orada taburcu haberini vermek istedim bari bunu yapayım dedim ama gene olmadı artık hasret bitsin dedim annesinin şakayı ve sürprizi kaldıracka bir tarafı kalmadı 🙂
hastaneye gittik saat ortalama 11:00
ve hemşire geldi annesine yapması ve yapmaması gereken bir kaç temel bilgi ve eğitim verdi ve en son sonunda kapı açıldı ve prensesi getirdiler :))
Çok yapmak isteyipte yapamadığım sürprizlerde iş birlikçim olan Elif’e teşekkürlerimi sunuyorum
(Bundan sonraki yazımız: bir prensesle annesinin ilk buluşması okumak için buraya tıklayınız.. )